مدح و شهادت امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در شب بیست و یکم رمضان
بعد از این بیتو دگر تشنۀ دست تبرند نخلهایی كه به دست تو فقـط بارورند ابـرهایی كه به پای تو سخـاوتمـنـدند امشب از هر شب دیگر همه پُر بارترند این چه داغیست كه نیهای نیستانها را آن چنان غمزده كرده كه چنین نوحهگرند كـوچههایی كه قـدمگـاه عـدالـت بودند چون یـتیمان عرب، چشم به راه پدرند كیسههای رطب و نانِ تو را میطلـبند تـشـنۀ بركـت آن نـانِ اگر مخـتـصرند امشب ای ماه! مگر واقعهای رخ دادهست كه ملائك همه در خانۀ تو رهگذرند؟! كیست در بستر بیماری این خانه مگر؟ كه یتیمان به عیادت همه در پشت درند كار از كار گذشتهست... طبیبان گفتند كه قـدحهـای پر از شیر دگر بیاثـرند |